Echinacea – nalewka

Echinacea angustifolia

Doskonały stymulant immunologiczny o działaniu wzmacniającym i przeciwbakteryjnym.

85,00 

14 w magazynie

SKU: ziol-echinacea Kategorie: ,

Opis

Jeżówka wąskolistna jest gatunkiem rodzimym dla Ameryki Północnej, stąd jej obecność w tradycyjnej medycynie rdzennych Indian. Najobficiej występuje na terenie Wielkich Jezior, Appalachów i Gór Skalistych. Dowody archeologiczne świadczą o tym, że Indianie poznali jej właściwości ponad 400 lat temu i stosowali ją w leczeniu wielu powszechnych dolegliwości. Była dla nich jednym z podstawowych elementów domowej apteczki. Służyła przede wszystkim do opatrywania ran i oparzeń, a ponadto stanowiła środek na bóle gardła, głowy i zębów, gorączkę i przeziębienie, infekcje, zatrucia i ukąszenia jadowitych węży czy owadów.

Osadnicy europejscy nauczyli się od Indian wykorzystywać jeżówkę, która często stanowiła dla nich jedyne, dostępne na obcym kontynencie lekarstwo przeciwko rozmaitym infekcjom. Była skuteczna, więc przywieźli ją ze sobą do Europy, a tam stała się niezwykle popularna. W wieku XVIII i XIX stosowano ją nie tylko do leczenia przeziębień, lecz także znacznie poważniejszych chorób bakteryjnych i wirusowych, np. kiły, błonicy, czy szkarlatyn.

Nalewka z Echinacea angustifolia to wysokiej jakości suplement diety zawierający w swoim składzie macerat wytworzony z korzenia rośliny
Nalewka – macerat korzenia (1:5) 70% etanolem.

Zawartość netto – 100ml

Wyprodukowano w Niemczech

Przechowywanie: Produkt przechowywać w temperaturze pokojowej, w suchym miejscu, w sposób niedostępny dla małych dzieci.

Nalewka przygotowana wg przepisu z książki Stephena Harroda Buhnera – Antybiotyki ziołowe

Przygotowanie i dawkowanie

Sugerowane dzienne spożycie nalewki: do 3x dziennie 1 ml produktu (około 20 kropli).

Szczegółowe wytyczne dotyczące stosowania nalewki w przypadku poszczególnych szczepów wirusów oraz wywoływanych przez nie schorzeń znajdują się w książce Stephena Harroda Buhnera – Antybiotyki ziołowe.

Wybrane protokoły lecznicze wg Buhnera oraz nasze sugestie znajdziesz w zakładce Protokoły Lecznicze

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Pojawiają się rzadko. Bóle stawów mogą wystąpić przy dużych dawkach przyjmowanych przez dłuższy czas.

Echinacea nie jest immunologicznym tonizerem – to raczej odpornościowy stymulant. Ciągła stymulacja immunologiczna w przypadkach osłabienia – na przykład w celu uniknięcia koniecznego odpoczynku czy zmiany stylu życia na zdrowszy – nie jest dobrym pomysłem i zawsze będzie skutkować poważnymi konsekwencjami w przyszłości. Dlatego rośliny nie należy stosować, jeśli bardzo często łapiesz infekcje. Najpierw trzeba wzmocnić ciało jako takie i udzielić całościowego wsparcia układowi odpornościowemu.

Ostrzeżenie: Nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety. Produkt niewskazany dla kobiet w ciąży i karmiących.

Interakcje z innymi ziołami

Żadne nie zostały wyraźnie odnotowane, jednak wykazano, że, Echinacea zmniejsza działanie transportera dopływowego OATP-B aż o 50%. Może również ograniczać wchłanianie substratów OATP-B. Fenobarbital, wodzian chloralu oraz meprobamat mogą hamować działanie przeciwzapalne Echinacei.

Echinacea razem z Astragalusem i lukrecją działają synergistycznie w stymulowaniu funkcji immunologicznych.

Echinacei nie należy podawać równocześnie z lekami immunosupresyjnymi, w tym także z glikokortykosteroidami. Ponadto nie powinno się jej stosować w przypadku chorób autoimmunologicznych, białaczki, HIV/AIDS.

Działanie

Wykazuje aktywność przeciwko:

Echinacea angustifolia wspiera pracę układu immunologicznego poprzez wzmożenie aktywności komórek układu odpornościowego, przez co wykazuje działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne w tym wobec grzybów z rodzaju Candida oraz przeciwwirusow i chroni organizm przed nawrotem choroby. Ponadto hamuje aktywność hialuronidazy, co skutkuje ochroną przed degradacją połączeń międzykomórkowych, błon komórkowych oraz proteoglikanów i kolagenu, dzięki czemu uniemożliwia penetrowanie tkanek przez patogenne drobnoustroje. Pobudza procesy fagocytozy, zwiększa liczbę i aktywność limfocytów grasicozależnych T i limfocytów NK, zwiększa wydzielanie interferonu. Ponadto Echinacea angustifolia wykazuje działanie przeciwbólowe oraz rozkurczowe oraz stymuluje procesy regeneracyjne. Buhner poleca również stosowanie Echinacea angustifolia w swoim protokole wzmocnienia kolagenu.

Dodatkowe właściwości
– Przeciwbakteryjne
– Przeciwzapalne
– Przeciwwirusowe
– Inhibitor hialuronidazy
– Modulator immunologiczny
– Stymulant immunologiczny
– Stymulant wytwarzania śliny
– Stymulant wytwarzania przeciwciał

Zastosowanie w leczeniu

Rdzenne kultury stosowały roślinę – najczęściej korzenie – do leczenia ran i wrzodów, jako okłady na obrzęki, w przypadku ran septycznych, ran w jamie ustnej lub dziąseł, infekcji dróg oddechowych, bólu gardła, zapalenia migdałków, powiększonych węzłów chłonnych, gorączki, świnki i odry, do przemywania bolesnych poparzeń, w przypadkach bólu zęba i ubytków; na ukąszenia jadowitych węży, owadów i pająków, na skurcze żołądka i ból przewodu pokarmowego, na zapalenie stawów oraz reumatyzm. Indianie zażywali częste i duże dawki.

Eklektycy zwrócili się po raz pierwszy ku tej roślinie dzięki jej skuteczności w przypadku ukąszeń węży. Stosowali ją podobnie do rodzimych kultur – w przypadku posocznicy, zakażonej krwi, poważnie zainfekowanych ran (z zakażeniem krwi włącznie), ogólnie zakażonych systemów błon śluzowych gardła, języka, jamy ustnej, płuc i żołądka, zapalenia migdałków, infekcji dróg oddechowych o przykrym zapachu, błonicy, zainfekowanych ukąszeń owadów, i tak dalej. Podobnie jak Indianie stosowali duże i częste dawki – co pół godziny do godziny. Eklektycy (podobnie jak ja) wykorzystywali tylko E. angustifolia – nie uważali, że E. purpurea jest jej właściwym substytutem.